OAZA REKOLEKCYJNA DIAKONII WYZWOLENIA W ORZYSZU

W dniach 1 – 6 sierpnia 2021 r. w Ośrodku Caritas Diecezji Ełckiej braliśmy udział w Oazie Rekolekcyjnej Diakonii Wyzwolenia. Rekolekcje poprowadził Moderator Krajowy Krucjaty Wyzwolenia Człowieka ks. kan. dr Jarosław Błażejak, a przygotowali Barbara i Ireneusz Siemek z Centralnej Diakonii Wyzwolenia. Wspólnotę rekolekcyjną tworzyło ok. 40 uczestników z różnych diecezji.

Już na wstępie, bezpośrednio po zawiązaniu wspólnoty wysłuchaliśmy konferencji na temat Założenia Narodowego Programu Trzeźwości (NPT) wygłoszonego przez Henryka Kowalczyka. Trudno o lepszy wstęp do teologii wyzwolenia (wolności człowieka), gdy problem alkoholizmu w państwie dostrzegają wszyscy, ale też i większa część społeczeństwa go lekceważy. I właśnie tą kwestią zajął się Episkopat Polski przyjmując Narodowy Program Trzeźwości jako perspektywę działań społecznych na jedno pokolenie – około 25 lat. Każdy może znaleźć dla siebie miejsce w szeregach tych, którzy pragną Polski prawdziwie wolnej, a więc trzeźwej – pisze w słowie wstępnym do programu bp Tadeusz Bronakowski, Przewodniczący Zespołu KEP ds. Apostolstwa Trzeźwości. Mogliśmy usłyszeć co członkowie Krucjaty Wyzwolenia Człowieka (KWC) mogą realizować w kontekście NPT, to przed wszystkim:

  • przestrzegać przed negatywnymi skutkami spożywania alkoholu;
  • zmieniać obyczaje;
  • promować dojrzałą i świadomą abstynencję.

Przy tej okazji dowiedzieliśmy się o szczegółach przygotowań „Strategii działania KWC w Narodowym Programie Trzeźwości”, która ma się ukazać jeszcze w tym roku. Podstawą strategii jest Podręcznik Krucjaty Wyzwolenia Człowieka ks. Franciszka Blachnickiego.

Podczas Eucharystii ksiądz rekolekcjonista w swej homilii porównał naszą wiarę do trójnogu, którego podporami są M – jak modlitwa, S – jak Sakramenty i M – jak miłość. Gdy którakolwiek z tych podpór „kuleje” – nasza wiara jest na tyle niestabilna, że może upaść. Pan Jezus bardzo często zarzucał apostołom brak wiary, ale jednak nie kazał im odejść, tylko własną postawą miłości, dobrocią i modlitwą uczył ich wzrastania w wierze.

W codziennym wprowadzeniu podczas Jutrzni nawiązywaliśmy do haseł Światło-Życie w kontekście wyzwolenia (J 8,32). Nowy Człowiek ukazany został jako wyzwolony przez usynowienie (Ga 4,7). Zagadnienie Nowej Wspólnoty to nic innego jak rozważanie Wspólnoty w zestawieniu z wyzwoleniem (Ga 5,13-14). Problem Nowej Kultury powiązany został ściśle z Wolnością Synów Bożych w aspekcie wyzwolenia społecznego (Flp 2 5-8).

Wokół tej tematyki, podczas Seminarium Diakonii Wyzwolenia, w oparciu o teksty Pisma Świętego zapoznawaliśmy się z założeniami, celem i metodami działania KWC. Z kolei seminaria abstynenckie ugruntowały naszą motywację abstynencką, jako główną metodę i środek działania krucjaty i utwierdziły nas w przekonaniu, że słowa Sługi Bożego Księdza Prymasa Tysiąclecia kard. Stefana Wyszyńskiego „przez abstynencję wielu do trzeźwości wszystkich” nie straciły na aktualności.

Szczególnie dziękujemy Bogu za chwile spędzone podczas Namiotów Spotkania oraz na modlitwie ekspiacyjnej wynagradzającej za grzechy powszechne, a szczególnie za grzechy pijaństwa w naszym społeczeństwie. Trud dalekiej podróży został wielokrotnie wynagrodzony atmosferą serdeczności i zrozumienia panującą wśród uczestników.

Agnieszka i Wojciech Trojanowscy